Rianne van Dijck

Rianne van DijckJournalist/eindredacteur

Rianne van Dijck
  • Fotografie
  • Beeldende kunst
  • Achtergrond
  • Eindredactie
  • Fotosalon
  • Contact
  • Over Rianne van Dijck
mei 9, 2018 / NRC / Sequoiatypien (2017)
Eva-Fiore Kovacovsky

Als een schilder

Deze fotografen creëren foto’s zonder camera. Ze werken met gevonden beelden, oude chemische procédés of voorwerpen uit de natuur. Eva-Fiore Kovacovsky maakt unica

De Sequoiadendron giganteum, de Californische mammoetboom, werd voor de eerste keer in 1853 naar Europa gebracht, rond dezelfde tijd werd hier de fotografie uitgevonden. Gefascineerd door natuur én fotografie besloot de Zwitserse Eva-Fiore Kovacovsky (38) dit als startpunt te nemen voor haar Sequoiatypieën. Een verbastering van de term cyanotypieën: helderblauwe foto’s die ontstaan door voorwerpen rechtstreeks op papier te leggen, waarna licht en chemicaliën op elkaar inwerken en er een beeld ontstaat. Kovacovsky koos in dit geval niet voor papier maar voor doek, waar ze takken, blaadjes en stukjes bast op legde.

Of je rond het middaguur werkt, of tegen zonsondergang, dat is een wereld van verschil

De grote blauwe stofbanen met botanische afbeeldingen exposeert ze vervolgens vrij hangend in een ruimte, zodat je er tussendoor kunt wandelen, als in een echt bos. „Ik vind het spannend om zo te werken, het is bijna driedimensionaal, iets wat je bij ‘gewone’ foto’s niet hebt. Het beeld ligt ook meer op de oppervlakte, het is voelbaar. De manier waarop het licht op het doek valt, bepaalt mede de uitkomst. Of je rond het middaguur werkt, of tegen zonsondergang, dat is een wereld van verschil. Dat toeval, daar houd ik van.”

 

Haar manier van werken betekent dat er altijd maar één exemplaar van het beeld is: „In de fotografie kun je eindeloos opnieuw hetzelfde beeld reproduceren. Ik maak unica.”

 Haar fotogragrammen zijn desoriënterend, bijna psychedelisch

Kovacovsky experimenteerde eerder al met fotogrammen, waarbij ze blaadjes in de donkere kamer in de vergroter legde en met verschillende soorten papier en kleurenfilters kwam tot abstracte, organische beelden – desoriënterend, bijna psychedelisch. „Ik ben geen schilder, maar ik vind het wel een mooi idee dat een schilder zo zichtbaar op de oppervlakte van zijn canvas aanwezig is. Ik probeer zoiets te doen met fotografie.”

 

Eva-Fiore Kovacovsky, Sequoia Grove, t/m 1 juli in Kunstfort Vijfhuizen.

Lees ook

maart 11, 2015 / Het Financieele Dagblad / Michael Wolf: Tokyo Compression,
Noorderlicht

Leven in de mierenhoop

Niet ieder mens is geschikt te functioneren in de maalstroom van de stad. Waar de een gedijt, zal de ander worden opgeslokt. Het leven in de stad is dit jaar het thema van het fotofestival Noorderlicht. 

december 12, 2017 / Francesco Neri: Dad and Rolando, Modigliana 3.12.2012, C-Print © Francesco Neri, 2017
Francesco Neri

Ode aan de familie

Als professionele fotografen hun lens op hun eigen familie richten, is dat vaak geen vrolijke bedoening. Hoe anders is dat bij Francesco Neri, die een warm en intiem portret maakte van zijn Italiaanse familie.

juni 25, 2018 / NRC / Batia Suter: Installatie in Le Bal, Parijs
Batia Suter in Le Bal, Parijs

Kakofonie aan beeld

Batia Suter werkt met bestaande beelden uit oude boeken, encyclopedieën en tijdschriften. Voor de nieuwe expositie in Le Bal in Parijs liet ze zich inspireren door de energie en het verleden van die plek – ooit een wild en opwindend uitgaanscentrum. 

maart 11, 2015 / Het Financieele Dagblad
Taco Anema & de Familie Enschede

Poseren of niet

Het maken van een daguerreotypie, de voorloper van de foto, nam al snel een minuut in beslag waarin stilzitten het devies was. Dat leverde nogal stijve plaatjes op. Maar er zijn meer verschillen tussen portretten van toen en nu, zoals blijkt uit twee exposities in Huis Marseille

Kritt voor journalisten