Fotograaf Ilvy Njiokiktjien volgde jongeren die geboren werden na de afschaffing van de apartheid in Zuid-Afrika. Wat zijn de dromen van deze born free-generatie, nu iedereen – op papier – gelijke kansen heeft?
‘Ze krijgen het niet in de schoot geworpen’, zegt Ilvy Njiokiktjien, die de afgelopen jaren meerdere malen naar Zuid-Afrika reisde om jongeren te fotograferen die rond 1994 werden geboren, het jaar waarin Nelson Mandela werd gekozen tot president. Met ‘het’ bedoelt Njiokiktjien het geluk, de kansen, de mogelijkheden van deze born free-generatie.Want hoewel op papier iedereen dezelfde rechten heeft, zit ongelijkheid diep in de haarvaten van de Zuid-Afrikaanse samenleving.
„Deze generatie zou het gezicht moeten zijn van een nieuw, vrij en succesvol Zuid-Afrika. Mandela benoemde het vaak in zijn speeches: de dromen die hij had voor de jeugd van het land. Ik onderzoek in Born Free – Mandela’s Generation of Hope in hoeverre die dromen zijn uitgekomen. Welke ambities hebben deze jonge mensen, wat houdt hen bezig? En hoe denken ze over racisme – want dat speelt in een samenleving waarin zo lang sprake is geweest van rassenscheiding nog steeds een grote rol.”
Njiokiktjien volgde twaalf jaar lang zo’n 25 jongeren, de een intensiever dan de ander. „Sommigen worstelen zich door een leven vol verwaarlozing, geweld en armoede. Zuid-Afrika kent een hoge werkloosheid, veel jongeren kampen met depressie, het zelfmoordcijfer is hoog. Maar veel born frees zijn ook succesvol. Ze tonen een enorme wilskracht en pakken met een tomeloze energie de kansen die ze vóór Mandela nooit zouden hebben geha . Je ziet een groep creatieven opkomen – modeontwerpers, designers – die hun pad vol zelfvertrouwen uitstippelen. De drang om het te maken is groot.”
Bekijk ook de videospecial op NRC.
