De aanpak van Anoek Steketee getuigt van een voorkeur voor verstilde beelden waarin een bepaalde mate van absurditeit en esthetiek belangrijker zijn dan het vertellen van een lineair verhaal.
Natuurlijk, een beetje crimineel wil behalve goed gekleed ook veilig over straat. En wat doe je dan? Dan bezoek je een van de winkels van Miguel Caballero, kleermaker, gespecialiseerd in kogelvrije mode. Voor een polo, een bloes of een formeel jasje – zo op het eerste oog gewone kledingstukken, maar gevoerd met stevige, kogelwerende materie. Caballero, begonnen in de jaren negentig in de Colombiaanse hoofdstad Bogota (waar anders) heeft inmiddels vestigingen in onder andere Venezuela, Guatemala en Zuid-Afrika en heeft behalve klanten uit het criminele circuit ook cliëntele uit de showbizz, het bedrijfsleven, de politiek – de Venezuelaanse president Hugo Chávez en zijn Colombiaanse collega Alvaro Uribe dragen zijn kleding.
De Nederlandse fotograaf Anoek Steketee (1974) maakte in 2009 foto’s van een aantal van dit soort kledingstukken; en maakte er spannende portretten van door ze te isoleren tegen een zwarte achtergrond. De foto’s – die nu voor de eerste keer worden tentoongesteld – vertellen een verhaal zoals ook een documentaire fotograaf dat zou kunnen doen: ze zeggen iets over geweld in Zuid-Amerikaanse landen en over een wrang gevolg daarvan. Haar aanpak getuigt echter van een voorkeur voor verstilde beelden waarin een bepaalde mate van absurditeit en esthetiek belangrijker zijn dan het vertellen van een lineair verhaal. Het is een benaderinsgwijze die we ook zagen in eerdere series. In Love Radio (over een radiosoap in Rwanda), Dream City (bizarre pretparken) en Frontstage (vrouwen in Iran) bijvoorbeeld, zien we hoe ze een felle belichting gebruikt om de beelden een bijna sprookjesachtige sfeer mee te geven. Haar kracht zit ‘m vooral in hoe zo haar onderwerpen de alledaagsheid overstijgen.
Anoek Steketee: Enlightenment. T/m 19 december in Flatland Gallery, Amsterdam.
