De gastconservatoren van DWDD gingen elk in een ander museum op zoek naar werk van verborgen meesters. Fidan Ekiz dook in de archieven van het Nederlands Fotomuseum en koos onder andere voor het werk van Ad van Denderen.
Ad van Denderen makte de foto van de immigranten die door Marokkaanse smokkelaars aan land worden gezet op het strand van Punta Paloma, Spanje (2001), uit het project Go No Go.
Hij vertelt:
,,Ik was al sinds 1985 bezig met Go No Go, mijn internationale project over migratie en vluchtelingen, maar had nog nooit een landing gefotografeerd. Ik ging naar het zuidelijkste punt van Spanje, naar het strand van Punta Paloma, waar Afrikaanse vluchtelingen met regelmaat de Straat van Gibraltar overstaken. Ik heb daar zo’n drie weken bijna elke nacht in de duinen gelegen, vanaf een uur of twee tot een uur of half zes. Overdag liep ik even langs de haven om de vissers te vragen hoe de stroming was. Was die te sterk, dan kwam er sowieso niemand. Op de 21ste nacht hoorde ik een motorboot. Ik rende het strand op en heb deze foto gemaakt. Op dit rubberbootje zaten zo’n dertig vluchtelingen, heel anders dan die volgepakte grote schepen die je tegenwoordig ziet. Het is een onwerkelijk tafereel, die mensen die midden in de nacht over die donkere zee komen aanvaren. Er werd niet veel gesproken, ik weet nog wel dat ik binnen een uur al mijn sigaretten had uitgedeeld. En ik herinner me die ene vrouw, die een pakketje bij zich had dat ze heel stevig, met meters tape, had dichtgemaakt. Ze was een half uur bezig het los te wikkelen. Er kwam een bloesje tevoorschijn, mooi gestreken, spierwit. Ze deed het aan voordat de groep even later door de Guardia Civil naar de post van het Rode Kruis werd gebracht. Zij wilde zo waardig mogelijk Europa in. Ik volg de problematiek nog steeds en zie hoe weinig er veranderd is. Het is een vrij uitzichtloze situatie. Zolang er zo’n grote welvaartsverschillen zijn, blijven er economische vluchtelingen naar Europa trekken.”
